(انسانم آرزوست...(زالزالک

سلامی به زیبایی شفق....

 این وبلاگ رو برا دلنوشته های خودم ساختم.حرفایی که قدر یه دریا زیاده ولی هیچ وقت به خاطر یه سری مسایل نتونستم به هیچ کس بگم.شاید یه علتش این که وقتی با کسی حرف می زنی طرف نمی تونه حرفت رو از خودت جدا کنه..واسه همین حرفت رو نمیشنوه..خود تو رو میبینه خودت رو میشنوه...

می خوام اینجا مجالی باشه تاحرفام شنیده بشه..

 

نوشته شده در دوشنبه 26 اردیبهشت1390ساعت 11:58 توسط زالزالک|

 

     آیت الله بهجت:

ما برای اوقات خواب خود افسوس می خوریم که چرا برای نمازشب بیدار نمی شویم.
در صورتی که اوقات بیداری را به غفلت می گذرانیم! زیرا اگر در بیداری به توجه و بندگی مشغول بودیم، توفیق بیداری شب را نیز برای تهجد و خواندن نافله ی شب و تلاوت قرآن پیدا می کردیم.

 
نوشته شده در شنبه 22 شهریور1393ساعت 13:21 توسط زالزالک|

 

چه شباهتی است میان تو و حضرت ماه..؟؟؟

هر دو مجنونم کرده اید و این جنونم را  هـمـــــــــــــــــه  میدانند...

سالهاست دلم کبوتر جلد حرمت گشته...

                                 

   دیوانه ات را  دریـــــــــــــــــــــــــــاب!

نوشته شده در دوشنبه 17 شهریور1393ساعت 21:9 توسط زالزالک|

نوشته شده در پنجشنبه 6 شهریور1393ساعت 7:15 توسط زالزالک|

این روزها،نمازهای یومیه مردم غزه پنجگانه 

نیست؛
ششگانه است…

صبح،

       ظهر،

              عصر،

                    مغرب،

                           عشاء، 

                                    میت.

 
نوشته شده در جمعه 24 مرداد1393ساعت 12:52 توسط زالزالک|

 

گاهی دل کندن به قیمت جان کندن تمام می شود....!!!

گاهی  دل کندن چقدر گران تمام  می شود...!!!!!

 

و من این بار جان کندم تا..........

نوشته شده در پنجشنبه 9 مرداد1393ساعت 22:45 توسط زالزالک|

همین که هستی خوبست...

دور یا نزدیکش چه فرقی می کند وقتی لحظه لحظه نگاهت را حس می کنم....

مهربانی ات از دور آن قدر نزدیک است که فاصله ها را محو میکند..

همین که هستی خوبست...

هوایم را که داری می فهمم..

سختیها را دوست دارم، آخر تو رابیش از هر زمان هوادار من می کند!!!!

تلخی سختیها با نگاه تو برایم شیرین می شود....

همین که هستی خوبست

.

.

.

اما سهم چشمانم؟؟؟

متي ترانا ونراك

نوشته شده در چهارشنبه 4 تیر1393ساعت 11:38 توسط زالزالک|

الغیاث!!!

نوشته شده در شنبه 27 اردیبهشت1393ساعت 21:22 توسط زالزالک|

مـن اولیـن امیـدواری نـیسـتم

کـه پیـش تـو مـی‌آیـد

و هـدیه‌اش می‌دهـى؛

بـا ایـن کـه حقـش ایـن بـوده که هیـچش نـدهـى

 

اولـین نـیـازمـنـدی نیـستـم

کـه کـمک می‌خواهـد

و بـه او لطـف مـی‌کـنى

بـا ایـن که حقـش ایـن بـوده

کـه نـا امیـدش کـنـى

 

خدایا!

دعـای مـرا هـم جـواب بـده...

                                صـدایـت که می‌کـنـم،

                                 نزدیـک بـاش

                                                                  زاری کـه مـی‌کنـم

                                                                  دل‌رحـم بـاش

                                               

                                                                                           حــرف کـه می‌زنـم

                                                                                           گـوش کـن . . .

نوشته شده در شنبه 6 اردیبهشت1393ساعت 17:20 توسط زالزالک|

هر کسی مال عشقشه

وقتی یکی رو 100٪ می پسندی ؛ (100٪ واقعی!! )میشه عشقت

هیچ وقت نمیشه دو عشق هم زمان و غیر هم زمان داشت ،حداقل یکیش دروغه!!

هر آدمی صاحب عشقش نیست،این عشقشه که صاحب اون میشه...

هر عاشقی تو چنگ معشوقشه و چقدر آرامش بخشه فهمیدن این جمله...

چون میفهمی هیچ کسی نمیتونه عشقت رو از چنگت درآره..این تویی که تو چنگ اونی...

عشق یعنی تسلیم محض در برابر معشوق...



:ادامه مطلب:
نوشته شده در پنجشنبه 4 اردیبهشت1393ساعت 15:18 توسط زالزالک|

تنها حریم امن حرمت امانم میدهد از این تلاطم درونی

و من چقدر هوای دارالاجابه را کم دارم....

 

 

نوشته شده در چهارشنبه 3 اردیبهشت1393ساعت 21:38 توسط زالزالک|

تشنگی را آب چه می فهمد !!!!!

       تشنه ام..تشنه ی تو... تشنه ی یک نگاه تو...از سراب سیرابم...



و این منم تشنه تر از هر زمان


تشنه ی یک جرعه نگاهت 


آهااااای حضرت عشق


یک آن مرا دریاب

                                    قدر یک نگاه

      قدر یک بار صدا زدنم

                                                 قدرخواندن یک آیه

                    قدر یک لحظه حضور

 

نوشته شده در دوشنبه 19 اسفند1392ساعت 19:23 توسط زالزالک|

خدایا شکرت که تو خدایی و من خدا نیستم.

شکرت که نیازی نیست افراد به من قول بدن..

من طاقت بد قولی ندارم و دیگه از این به بعد از کسی قول نمی گیرم.

خدایا ممنون که طاقت این همه بدقولی بنده هاتو داری..دردت نمیاد یا تحمل می کنی؟؟؟

برا من که درد داره...

عجب دلی داری.. تازه بعد اینکه قولمون رو شکستیم خودت پا پیش میذاری..که خجالت نکشیم و دوباره قول بدیم..چه خوب که میتونی به رومون نیاری.


ادبی نوشت: دیروز عهد بستم عهدی که بسته ام را نشکنم..مبادا با شکستن عهدم  باوری، دلی ، اعتمادی یا ساقه گلی شکسته شود..استشمام صدای شکستن عهدی که شکسته شد دلم را شکست..(شاید لازم بود بچشم تا بخودم بیام و اینقدر ساده عهدشکنی نکنم.)

حرف حساب نوشت: خدایا کمکم کن سر هر عهدی که با تو می بندم بمونم..

خدا نوشت:أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿۶۰﴾ (مبارکه یس)

پی نوشت: چه بسا این پست را نفس نوشت!

کاملا بی ربط نوشت: خدایا سر موضوعی که اخیرا درگیرشم خودت به دادم برس..احساس می کنم امتحان ساده نیس،خداییش سوالا المپیادی ان!!

نوشته شده در چهارشنبه 7 اسفند1392ساعت 20:5 توسط زالزالک|

این روزها پرم از نانوشته هایی که خواندنش را نمی دانم.

دلتنگم..

دل تنگ خوب ها

         دل تنگ چمران

                دل تنگ باکری

                        دل تنگ جهان آرا

                            دل تنگ احمدی روشن


هوایی شده ام

       هوای شلمچه

               هوای فکه

                    هوای دوکوهه

                             هوای طلائیه

در سر دارم


و همچنان اسیرم

               اسیر نفس 

                       اسیر هوس 

                                  اسیر دنیا

                                         اسیر منیت ها


ولی آرزویم تویی..

و تنها  تویی که به اعجازت ایمان دارم..نوید رهایی ام..منجی شبهای تار گمراهی ام

دلم تنگ توست

و تنگ عباس 


و توچقدر این روزها عباس کم داری.....

نوشته شده در جمعه 2 اسفند1392ساعت 15:42 توسط زالزالک|

سلام

             اسم خدا ست

 

و من سر به هوا هستم.


 

 

 

مرا به خاطر سر به هوا بودنم سرزنش نکن...

سر به هوا که باشی در آسمان سیر می کنی..آسمان جولانگه توست..

و من خسته ام از این آدمهای سر به زیری که بوی خاک گرفته اند..بوی ماندن ..بوی تعلق به این جیفه ی بی مقدار

در آسمان که سیر کنی همسایه ی ماه می شوی و ستاره..می شوی همسایه ی خورشید..

                               و من هیچگاه نفهمیدم ماه برتر است یا خورشید؟؟

 

 

نمی دانم مگر آدم سر به زیر جز زمین را می شناسد؟ و زمین جای من نبود و از بد حادثه تبعیدگاه من گردید..اما آسمان،نصیب بی رقیب من است و من هیچگاه نفهمیدم ماه برتر است یا خورشید؟

 شیر سلطان جنگل زمین است وآسمان سلطان ندارد.در آسمان همه آیه اند و سوره..

خواه"القمر" باشی..خواه "الشمس"..

        خواه "اللیل" باشی   خواه "والضحی"..

                خواه "النجم" باشی یا"الرعد" یا "الفلق"...

آدم های سر به زیرند که دنبال سلطه اند.اهالی آسمان، همه آیه اند.. آیه هایی که دستت را می گیرند و بالایت می کشند..آیه هایی که پر پروازت می شوند.

اوج جمال ماه در تمامیت آن است.آن وقت که تمام رویش انعکاس خورشید است وکمال جمال خورشید آن وقتی است که ازتخت شکوه و جلالش پایین تر آمده مهربان  میشود با چشمان تو.طلوع یا غروب فرقی نمی کند.

سر به زیر نیستم این پایین ها خبری نیست.هرچه هست آن بالاست

                             سر به هوا که باشی.....

نوشته شده در پنجشنبه 26 دی1392ساعت 15:26 توسط زالزالک|

این حرفها از جنس شنیدنی است و همه ی شرافتش به این است که شما شنیدارش باشی...می خواهم بغض هایم را فریاد کشم..

آقای من گرچه خیلی دیر است اما هنوز زود است که بیایی..

آقای من گرچه آمدنت را با "نراه قریبا" انتظار می کشیم اما منتظرانت در پیچ و خم "ضلالا بعیدا "گرفتارند...

گرچه بر لب ذکر" عجل لولیک الفرج" داریم اما نفس هایمان بوی خود پرستی می دهد..

اگرچه اسممان با "لااله الا الله "مسلمان شد اما رسممان همگی شرک است و کفر. شریکش هم نفس های طغیانگرمان است

آقای من دعوا بین موحد  و کافر نیست.دعوا دعوای مسلمان و مجوس و نصاری نیست...دعوای شیعه و سنی هم نیست...آقا اما دعوای 8 امامی و 12 امامی هم نیست..!! رویم سیاه ... دعوای منتظرنماهاست..ولایت مدار نماها..!!!!!!!!!!!!

ندبه هایمان رنگ خود پسندی و تکبر گرفته..دعای عهدمان آغاز عهدشکنی با توست و همه ی اینها را بهانه ای کرده ایم که خود را برتر از  دیگری بدانیم 

این روزها بیماری تفرقه مرض واگیری گشته که بیش از هر کس به جان این امت و این ملت مدعی انتظار افتاده است و من دیگر تاب وتوان رو دررویی با این همه هزار رنگی راندارم...

 

نوشته شده در یکشنبه 12 آبان1392ساعت 0:43 توسط زالزالک|

خیلی وقته که پست جدید ثبت نکردم.نه اینکه حرفی برا گفتن نداشته باشم،حرفی برا شنیدن ندارم........

جنس حرفام نوشتنی هست اما خوندنی نیس؛گفتنی هست اما شنیدنی نیس


.....این را هم مینویسم برای تو اما به بهانه ی دوستی که خواسته بود بنویسم

بادو چشم خود میبینم که زنده به گور میشوی و تنها کاری که می توانم برایت کنم تبسم تلخی است که وقتی می بینمت نثارت می کنم.تنها خدا میداند که پشت این لبخندهای دروغین چه خون دلها نهفته است..تو زخمی هستی بر دلم که تنها مرهمش نجات تو از مهلکه ایست که گرفتار آن شده ای.

راستی؛ آخرین بار که جنس حرفهایت را می فهمیدم دلت تنگ شلمچه بود، یادت هست؟

نوشته شده در شنبه 26 مرداد1392ساعت 21:55 توسط زالزالک|

دلم بد گرفته...بد.......

کاش دلم می شکست ٬ اما کمر باورهایم را نمی شکستند....

خسته ام از این سراب های انسانیت..

انسانم آرزوست.......................................................................

آها...ی انسان..فریاد بغضم را می شنوی؟؟خسته ام  از تظاهر  عادت به نبودنت..

پ.ن:دلم گرفته اما گفتنش را چه سود؟؟این روزها به دل درد بیش از درد  دل بها می دهند..!



نوشته شده در دوشنبه 10 تیر1392ساعت 20:58 توسط زالزالک|

 

امروز که با هم رفتیم بازار طلا٬ دلت را می ربود برق مشتی فلز ..

وقتی برمی گشتیم همه ی حواست جمع بود که امانتدار خوبی باشی سفت چسبیده بودی کیفت را که امانتی من را ندزدند...(سکه ی من که کیفم همراهم نبودامانت بود در کیف تو) وچقدر سنگینی می کرد دو گرم طلا!!!

 

پس چرا رفتنی امانتدار خوبی نبودی؟؟؟؟؟

مگر دلت امانتی نبود؟؟؟امانتی که هیچ موجودی در پهنه ی گیتی جز تو زیر بار مسئولیتِ پذیرفتنش نرفته است!

امانت که می گیری دو چیز مشخص می کند مسئولیتت چقدر حساس است؛اول اینکه امانت دهنده که باشد و دوم اینکه چه چیز را امانت می گیری.

دل آدمی چند می ارزد؟؟؟ چه کسی بالاترازخدا؟؟

خدا نوشت: إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنسَانُ إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا ﴿۷۲﴾-مبارکه ی احزاب

 

درس نوشت: امروز یاد گرفتم چقدر خوب است که همیشه یادم باشد مراقب امانتی ام باشم.وقتی یادت باشد امانتداری نه مالک وصاحب آنچه داری مراقبه ات جدی تر است..

 سپاس نوشت: یک دنیا ممنون بابت چیزی که امروز یادم دادی رفیق...

 

نوشته شده در سه شنبه 10 اردیبهشت1392ساعت 23:57 توسط زالزالک|

دیروز که حرم حضرت بودم راه را نمی شناختم.از خدام حرم مدام مسیر می پرسیدم.خادم بانو بودند دیگر...کارشان همین بود.همین که زائرش را ٬محبش را از سردرگمی نجات دهند..تمام کفشداری ها را می شناختند.صحن ها را٬درهای ورود وخروج را ٬وضو خانه را ٬مسیر تشرف به ضریح مطهر را...

 

شرط خادم بودن همین است ٬همین که راه بلد باشی..خادم نابلد که به درد نمی خورد..!

همیشه دلم خواسته خادم شوم.اما نه در حرم منسوب به ایشان که همه ی این کره ی خاکی حرم حضرات است.نه این  کره ی خاکی که عالم هستی حریم حرم مطهشان است.

اما افسوس که خادم نابلد به درد نمی خورد ...................................................................

دعا نوشت: خدایا به عزتت سوگند روزی  مرا راه بلد حریمش بگردان.

شکر نوشت:بانو سپاس که این کمترین را طلبیدی..با همه ی بی کفایتی اش..

نوشته شده در دوشنبه 26 فروردین1392ساعت 19:56 توسط زالزالک|

 

حدیثی است از معلی بن خنیس كه گفت: روز نوروز بر حضرت جعفر بن محمد صادق در آمدم گفت آیا این روز را می شناسی؟ گفتم این روزی است كه ایرانیان آن را بزرگ می دارند و به یكدیگر هدیه می دهند. پس حضرت صادق گفت سوگند به خداوند كه این بزرگداشت نوروز به علت امری كهن است كه برایت بازگو می كنم تا آن را دریابی. پس گفت: ای معلی ، روز نوروز روزی است كه خداوند از بندگان خود پیمان گرفت كه او را بپرستند و او را شریك و انبازی نگیرند و به پیامبران و راهنمایان او بگروند. همان روزی است كه آفتاب در آن طلوع كرد و بادها وزیدن گرفت و زمین در آن شكوفا و درخشان شد. همان روزی است كه كشتی نوح در كوه آرام گرفت. همان روزی است كه پیامبر خدا، امیر المومنین علی (ع) را بر دوش خود گرفت تا بت های قریش را از كعبه به زیر افكند. چنان كه ابراهیم نیز این كار را كرد. همان روزی است كه خداوند به یاران خود فرمود تا با علی (ع) به عنوان امیر المومنین بیعت كنند. همان روزی است كه قائم آل محمد (ص) و اولیای امر در آن ظهور می كنند و همان روزی است كه قائم بر دجال پیروز می شود و او را در كنار كوفه بر دار می كشد و هیچ نوروزی نیست كه ما در آن متوقع گشایش و فرجی نباشیم، زیرا نوروز از روزهای ما و شیعیان ماست.


نوشته شده در چهارشنبه 30 اسفند1391ساعت 17:25 توسط زالزالک|

بزرگ شدم...................................................

شکرلله والحمدلله

 

نوشته شده در دوشنبه 14 اسفند1391ساعت 0:4 توسط زالزالک|

من باور دارم  به میزان وقتی که از خواننده مطالبم می گیرم در قبال خدا مسئولم..اما چند وقتی حرف حساب برای گفتن ندارم...پس هرکی وقت می ذاره پای خوندن این چراپیت عمر تلف شده اش پای خودش!!

.

.

.

کسی نمیدونه چه حال و روزی داره این روزها زالزالک....حس دگردیسی!

احساس کسی رو دارم که از یه دنیای کاملا متفاوت پا روی این کره خاکی(یا شایدم آبی!) گذاشته...حس می کنم هیچ کدوم از قواعد این دنیا رو نمی شناسم.آرزو می کنم خاکستر بشم و بر باد برم...هر ذره ی وجودم بخشی از این عالم رو کشف کنه...

بارون...بارون دیوونم می کنه..امروز باز زیر باروون خیس خوردم..

خدایا...کاش می شد پر می کشیدم وبه سمتت پرواز می کردم...

خدایا...دلم برای شهید چمران و شهید باکری تنگ شده.....دلم برای آدمای خوب تنگ شده...گاهی دلت می خواد با آدمای خوب حرف بزنی و ازشون چیز یاد بگیری ولی من دلم لک زده برا اینکه با شهید چمران انگور بخورم روی ایوون!

خدایا کاش می شد مثل مامان بغلم می کردی و چادرت رو سرم می کشیدی..مثل همون وقتا که از مهد بر میگشتیم خونه...سرم رو میگذاشتم رو شونه ات و بدون اینکه ببینم اون بیرون چه خبره با خیال تخت برمی گشتیم خونه..

خدایا...منو ببخش...شرمندتم

 

نوشته شده در سه شنبه 24 بهمن1391ساعت 20:59 توسط زالزالک|

چه کم رنگ شده ایم ما دخترهای این زمانه...

این است که رنگ می کنیم خود را تا دیده شویم...غافل از اینکه این رنگها بی رنگی مان را فریاد می زنند...

حرفهایمان بی رنگ شده لبهایمان را رنگ می کنیم.

نگاه هایمان بی رنگ شده، دیگر رنگ حیا و عفت ندارد؛ این است که چشمهایمان را رنگ می کنیم.گاهی هم که همه ی این رنگها جبران نمی کند کم رنگیمان را ،بی رنگی مان را، شاید دست به دامن توله سگی شویم...غافل از اینکه رسواتر می شود بی رنگی مان.........................!

کمی تامل.........

کدام رنگ بود که زینب را این چنین پر رنگ کرد..کدام رنگ بود که زهرا(س) را جاودانه کرد؟؟

کدام رنگ بود که معصومه علیها سلام را تا ابد علیها سلام کرد؟؟؟

راستی گمان نمی کنی پسرهای این زمانه هم دارند کم رنگ تر می شوند؟؟

 

 

نوشته شده در پنجشنبه 5 بهمن1391ساعت 9:58 توسط زالزالک|

آجرک الله یا صاحب الزمان

رسولاچرا از امتت تنها این کوفیانند که لعن ونفرین میشوند..مگر کم کشیدند خاندان پاک تو از اهل مدینه مگر در همین مدینه نبود که بصورت دخترت............ [یک دنیا داغ دل!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!]

عزای تو عزای 1400 ساله ای است که انسان امروز را بیش از انسانهایی که محضرت را درک کرده بودند می آزارد و گذر سالها هرگز مرهم زخم بزرگ آن نخواهد بود .عزای تو تنها عزایی است که روز به روز تازه تر خواهد شد.عزای تو به زعم من بالاتر از عزای حسین (ع) است.چرا که عزای تو بود که ما را به عزای حسین نشاند.عزای فاطمه و عزای علی،عزای حسن و عزای حسین،عزای تک تک فرزندانت از روزی به بار آمد که عزادار تو شدیم.عزای غربت ما و غربت مهدی، زاده ی عزای توست.عزای تو عزای بی پایانیست که تنها به یک شرط پایان می پذیرد .

تو این همه عزا و ماتم ،این همه غربت و بی کسی را برای امت و برای تمام بشریت نپسندیده بودی......تو انسان را سرگشته و بی سامان رها نکرده بودی....

تو تدبیر همه امور را کرده بودی.تدبیر تو تدبیر حق تعالی بود...افسوس که آن ملاعین همه چیز را بازیچه ی هوسهای خود کردندو افسوس که..................

پیامبرا رسولا  به تو شکوه  می کنم از برخی افراد امتت.آنهایی که هنوز پیکر پاکت به خاک سپرده نشده بود ادعای خلافت می کردند.آنها که به مثابه لاشخورها گمان کردند دین و صاحب دین مرده پس می توانند آن را از آن خود کنند.من گمان می کردم لاشخور تنها مرده خواری میکند.اما این لاشخوران اهریمن صفت دین را زنده زنده خوردند دینی که هنوز نفس می کشید  

پ.ن:این مطلب نیمه کاره رها شده..در اصل مربوط به تاریخ ۲۷/۱۰/۹۰ ساعت ۱۱:۴۲ می شد ولی اون موقع نشد ثبت کنم و تا حالا به شکل پست موقت نگه داشته بودم.شاید قسمت بود الان ثبت شه..دلم نیومد تغییرش بدم و کاملش کنم.

چقدر زود گذشت این یک سال!

 

نوشته شده در جمعه 22 دی1391ساعت 13:42 توسط زالزالک|

 چقدر نوشته ی "حسین تنهاست "به این بولتن می آید

نخواستم تو ذوق دوستم بزنم واسه همین نگفتم که این "حسین تنهاست "رو نچسبونه..دو تا دلیل داشتم:اول اینکه شلوغ می شد..دوم اینکه شاید باور نداشتم حسین تنهاست..!!!

اما وقتی با چشم خودم خوندم بعضی حرف دلها رو باورم شد که حسین تنهاست.(بعضیشون رو برداشتم!)

برا خوندن درد نوشتم برو ادامه مطلب

پ.ن:زالزالک واقعا به یکی مثل خودت ته امضاش اعتقاد داره...


 


:ادامه مطلب:
نوشته شده در چهارشنبه 20 دی1391ساعت 0:13 توسط زالزالک|

امروز از استاد فاطمي نيا ياد گرفتم:

 قال الامام علي - عليه السّلام - :بالإخلاص يكون الخلاص

«تنبيه‌ الخواطر، ج 2، ص 154»

امام علي - عليه السّلام - فرمود: رهايي و نجات در اخلاص است.

ان شاء لله كه از علم به عمل برسه...


:ادامه مطلب:
نوشته شده در پنجشنبه 14 دی1391ساعت 18:12 توسط زالزالک|

رقیه ات..

.

.

.

.

.

پ.ن:  .           .            .            .            .            .

نوشته شده در دوشنبه 4 دی1391ساعت 17:8 توسط زالزالک|

گاهی چیزای خیلی سخت رو ساده می فهمیم و چیزای خیلی ساده رو سخت...

گاهی چیزای خیلی مهم رو بی اهمیت میگیریم و چیزای خیلی بی اهمیت رو خیلی جدی...

تازگی ها شدیدا با چپ و راست مشکل پیدا کردم...اصلا نمی فهمم چپ و راست رو چطور می شه تعریف کرد..

یحتمل دارم به یه موجود "لا مکان" تبدیل می شم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!(زکّی!)

 

مثل غبارم این روزها...دیروز که آیت الله بهجت(ره) رو تو تلوزیون دیدم ناخود آگاه  به زبونم اومد:" خوش به حالشون"

ولی چند لحظه بعد هر چه فک کردم چرا این حرف به زبونم اومد نفهمیدم...

نمی فهمم بنده ی خوب بودن یعنی چی؟؟؟حالا فرض که راهش رو پیدا کردم مقصدش رو نمی فهمم...

به خدا رسیدن یعنی چی...............................؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اصلا عشق یعنی چی؟؟؟ دوست داشتن یعنی چی؟؟؟

خدایا شکرت به خاطر بنده های خوبی که آفریدی و الا فکر کنم ..............

نوشته شده در پنجشنبه 23 آذر1391ساعت 12:34 توسط زالزالک|

شنیده ای میگویند فلانی سنگ کسی را به سینه میزند؟ اصلا این سنگ به سینه زدن یعنی چه؟ کدام سنگ را باید به سینه زد؟ اصلا چرا باید به سینه زد نه جای دیگر؟ و هزار سوال دیگر پیرامون یک ضرب المثل ساده.

این سنگ که در عبارت بالا مورد بحث است سنگ زور خانه است که بازوان سطبر و نیرومند می خواهد تا آن را چندین بار بالا بکشد و پایین بیاورد بدون آنکه ته سنگ با زمین تماس پیدا کند. در قرون گذشته هر دسته از پهلوانان سنگ مخصوصی در زور خانه داشته اند و اگر پهلوانی سنگ دیگری را به سینه می زد .

بالای سینه می کشید احتمال داشت که آن سنگ بر اثر بد دست بودن و بد قلقی کردن و ثقل و سنگینی فوق العاده به روی سینه آن پهلوان مغرور و کم تجربه سقوط کند و موجب جرح و صدمه و نا راحتی گردد لذا آن پهلوان را عقلای قوم از اینکار منع و موعظه می کردند که از باب احتیاط سنگ دیگری را به سینه نزند یعنی با سنگ نا شناخته و زیاد تر از قدرت و زورمندی خود تمرین نکند و حدود و ثغور پهلوانی را ملحوظ و محفوظ دارد تا احیانا موجب خسران و انفعال نگردد.

این عبارت رفته رفته از گود زور خانه به کوی و برزن و خانه و کاشانه سرایت کرده درمیان عامه و به صورت ضرب المثل در آمد با این تفاوت که اصل قضیه مبتنی بر غرور و خود خواهی ولی در معنی و مفهوم مجازی مبین حمایت و غمخواری و جانبداری است

حالا من نه پهلوانی بلدم و نه توان سنگ بلند کردن، ولی حس میکنم این روزها به جای اینکه من سنگ امام حسین علیه السلام را به سینه بزنم، اوست که این روزها بار های سنگین گناهان مرا به سینه میزند، عجیب حس میکنم دست مرا گرفته. نه مرا، بلکه دست ما را. این همه عزادار، در سینه زنی ها، به خاطر این است که حسین سنگ همه را به سینه میزند.

ما هم به سینه میزنیم، حسین جان ما هم سنگ تو را به سینه میزنیم هر چند سنگین باشد و به بهای جانمان تمام شود.
نام حسین نام عجیبیست، اسم حسین برای همه آشناست، همه داوطلب میشوند سنگ حسین را به سینه بزنند.

بعد از عاشورا دل خود به خود هوای مشهدالرضا میکند، و این بار هم شرمنده امام رضا شدم، طلبیدن را به ناگاه چشاند، و حالا دقایقی دیگر عازم مشهدم. میخواهم عهد ببندم جز سنگ اهل بیت سنگ دیگری به سینه نزنم.

نمیدانم شاید زیارت از همین حالا باید آغاز شود، از همین حالا که دارم کم کم به سمت اتوبوس میروم .و خودم به رسم قدیم ها برای خودم بخوانم،
علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را …
مثل همان موقع ها که شعر شهریار را میخواندند و زائر مشهد را عزیز میداشتند. و حالا من عازمم، عازم سفری عجیب و معنوی. مشهد

و حالا کم کم دستانم را آرام روی سینه ام بگذارم، اشک هم مهمان شود بد نیست،

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا علیه السلام …

پ.ن:این پست رو از وبلاگ عرق سرد کپی پیست کردم..آخه خیلی به حال و هوای امروز من می خورد..خوش به سعادتشون که زائر امامند...خوش به حال همه زوار امام..خوش به حال خدام امام... خوش به حال کبوتر های حرم امام ...خوش به حال سنگهای حرم امام خوش به حال تک تک مولکولهای حرم امام

بسسسه !!!! ...ادامه بدم دیوونه میشم.

 

 

نوشته شده در جمعه 10 آذر1391ساعت 16:4 توسط زالزالک|



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت